Auteursarchief: Hilly Nicolay

Over Hilly Nicolay

Ik plaats hier mijn Dichtwoorden van Toen en Nu. In mijn gedichten hoop ik een herkenbaar beeld te schetsen. Het leven zelf is mijn inspiratiebron. 5 mei 2013 kwam mijn eerste gedichtenbundel uit, een Wilgje. De titel is: \"Onvindbaar, dichtbij\" 9 mei 2017 kwam mijn tweede gedichtenbundel uit met de titel: \"Toevlucht\" bij Uitgeverij de Wilg. Enkele van mijn gedichten zijn geplaatst in bladen van een zorgcentrum, in bloemlezingen en een scheurkalender. Op verzoek draag ik mijn gedichten voor. Zie ook mijn weblog: www.hillysgedichten.blogspot.com

Fonkelnieuw

. er komt een vogel en nog een en nog een tezamen op een draadje: ‘wie doet me wat’ rust maar zing maar geen idee van tijd noch van spijt – er komen mensen nog een en nog een dun …

Geplaatst in gedichten | 3 reacties

Er is feest

. de geur van een gebakken tulband een schijnsel van waxinelichtjes zilver en rode glimmende versiering die hartverwarmende binding er is een stil moment een diepe wens voor vrede het Goddelijk kindje zo dichtbij de belofte van de hemel naar …

Geplaatst in gedichten | 10 reacties

Hulpkracht

. o ja, het leven meer dan welkom elke regendruppel schitterend in het licht zelfs de schaduw heeft het in zich mij te behagen weet mijn verdriet naar de verte te dragen een arm geeft mij steun is mijn veerkracht …

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

Afgaan op

. mag het een Avondster zijn die ik met mijn ogen vang mag het de morgenzon zijn rouge rond een mistig veld mag het zonder meer waar zijn dat wat me wordt verteld… – weer dat energieke doorleven geen geschonden …

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

Eenzaam gevoel (2)

(voor jou) het zit in je een onbeduidend gevoel diep weggestopt voor het gezelschap maar misschien, misschien durf je morgen in die grote kring waar druk wordt gepraat wel iets meer van jezelf te laten zien en horen bevrijdt een …

Geplaatst in gedichten | 10 reacties

Ervan uitgaan

. in de stilte, de leegte zoeken naar kleuren de boog van hoop die even blijft hangen gelijk de druppels van de frisse regen glasbellen vol helende kracht wat is het toch waarop ik wacht… altijd weer wil ik me …

Geplaatst in gedichten | 6 reacties

Bouwvallig

misschien nu nog die grauwe sluier over het verdorde gras misschien niet meer kunnen bedenken hoe vermakelijk de sfeer eens was misschien toch want och alles is er nog altijd misschien beetje bij beetje weet je dat het beter zal …

Geplaatst in gedichten | 2 reacties

Uitdokteren

. de wind frisjes om mijn armen een vogeltje uitgeput rustend op mijn hand de prikkelbare moeder scheert ongeduldig blijft om haar jong vragen ik zal het overdragen opgelost… de maïs wuift aan de overkant roodbonte koeien lopen op verdord …

Geplaatst in gedichten | 6 reacties

Lichter leven

. zou het dan toch kunnen de winter voorgoed voorbij… wat een verademing de eindigheid weer wat verder weggeschoven geloven… een zonnige zomer weer een dromer de boom draagt het leven beschermend voor de wind toch weer zielsgeluk tikje melancholie …

Geplaatst in gedichten | 6 reacties

Slotstuk van mei

. dan wiegt de mei haar blije woorden als kleine klokjes nog even klinkt haar lied langs het water over het zandpad door het groen als een fluister ik ben stil, luister ze nodigt juni om in haar vroege zomer …

Geplaatst in gedichten | 8 reacties