Auteursarchief: maatje pol

Over maatje pol

Waarschijnlijk was ik een dichter zodra ik woorden leerde kennen, alleen wist ik het niet. Werd al heel jong geraakt door bepaalde gedichten. Op 11-jarige leeftijd droeg ik op een schoolavond: Denkend aan Holland van Marsman voor. Moet je nu eens om komen. Maakte vaak korte gedichtjes die in de loop der jaren verdwenen, verscheurd en in ieder geval vergeten zijn. Heb wel regelmatig cabaretjes gemaakt voor allerlei gelegenheden. Tot ik een jaar of 15 geleden een dichter tegenkwam, die een lezing hield in een boekwinkel in onze stad. Hij werd mijn poëzieleraar, het geleerde probeer ik te gebruiken en weer door te geven door lezingen, workshops en het lezen van eigen gedichten op uitnodiging of op open podia. Inmiddels heb ik enkele bundels uitgegeven in eigen beheer en heb nu zelf twee “leerlingen”. Misschien dat ik daardoor bij de Dichterskring wel eens wat “belerend” overkom. Maar ik denk dat je meer hebt aan opbouwende kritiek dan alleen maar “wat mooi” voor een gedicht waar zo een paar taalfouten uit te halen zijn.

kerstdrukte

er zijn gevels verlicht tot in het extreme kransen op deuren huizen vol licht ellenlange recepten: men neme….. liederen te zingen en zoveel dingen zijn er te doen mistletoe kopen voor een vluchtige zoen kaarsen cadeaus een kerststuk en groen …

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

voorbij

we wilden dat je nog kon genieten van de wilde herfstwind de warme oktoberzon het kleuren van de bladeren en het lezen van een boek we wilden dat je nog met ons mee kon doen je mening laten horen lachen …

Geplaatst in gedichten | 5 reacties

najaar

herfst kleurt de bossen en de bermen tegen het blauw van de lucht schildert het weerkerend sterven een schitterende kleurenpracht waarom kan sterven van de mens niet van zo’n kleur en schoonheid zijn is het het weten het nooit vergeten …

Geplaatst in gedichten | 1 reactie

herfst

. de najaarswind jaagt bladeren van de bomen de eerste nachtvorst ijst de laatste bloemen bloot hier heerst de herfst laat sappen niet meer stromen maakt al het levend groen veelkleurig dood en alles kleurt heeft andere vormen aangenomen natuur …

Geplaatst in gedichten | 3 reacties

hersenloos

. een hersenloos ding met meer hersens dan ik als ik tik op de toetsen het geeft wel een kick dat ik kan bepalen: ik tik toch denk ik soms: ik vertik het nog langer te tikken op toetsen die …

Geplaatst in gedichten | 1 reactie

hai koe

. koeien in de wei zeggen mij loeiend gedag dus zeg ik hai koe

Geplaatst in gedichten | 3 reacties

nostalgie

na jaren weer mijn schilderskist eens uit de kast gehaald een kist vol dromen en ideeën die nu zijn opgedroogd net als de verf in hun keiharde tubes gebroken liggen in hun dozen de vrolijke veelkleurige herinneringen aan lang vergeten …

Geplaatst in gedichten | 2 reacties

onder water

twee vissen zwommen vrolijk rond en hielden geen moment hun mond de bekken gingen open – dicht in een vrolijk visgezicht toen zei opeens een zwarte vis er is hier nu toch echt iets mis waarover ik me zorgen maak …

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

spreekkamer

mevrouw u moet wel goed weten uw heupen waren totaal versleten uw knieën liggen in duigen zijn niet meer te buigen uw enkelgewrichten moesten ook zwichten maar we hebben van alles gedaan om u weer te laten lopen en staan …

Geplaatst in gedichten | 3 reacties

tijd

de mens kan zich vergissen in de tijd maar niet in de seconde die hem scheidt van alles wat hem lief is het leven met zijn kinderen vrienden, vrouw of man van alles dat hij eigenlijk nog niet missen kan

Geplaatst in gedichten | 6 reacties