Auteursarchief: Wicky Steevensz

Over Wicky Steevensz

Sinds november 2012 ben ik begonnen met dichten. Aanvankelijk moest ik mijn onzekerheid overwinnen. Omdat verscheidene vrienden enthousiast reageerden,durfde ik meer.Inmiddels voelt het dichten voor mij als een noodzaak om op een creatieve manier te uiten van wat zich in mijn innerlijke wereld afspeelt.

Mama

In niets wilde ik op jou lijken niet in de nooit benoemde pijn de tomeloze drift en daarop eindeloos gevoelde spijt, ik ging bij je vandaan en doorleefde die pijn bijna een leven lang tot uiteindelijk verlossing bleek, nu zie …

Geplaatst in gedichten | 2 reacties

Vlucht

Er rijdt een trein door de kamer 5 jaar: ze is stoplicht en machinist uren, tot onverwacht de schaduw van haar moeder niet wijkt ze kijkt naar buiten waar straten nat en grauw gegeseld hordes doet vluchten ze verbergt zich …

Geplaatst in gedichten | 6 reacties

Ik was erbij: je liet het leven los en alles, alles ging voorbij in een laatste zucht en toch, ik hoor je in mijn eigen stem ik zie je naderen in de verte tot je iemand anders blijkt te zijn …

Geplaatst in gedichten | 2 reacties

Robin

Stil zong een vogel zijn lied zo ijl, zo dichtbij; hoorde zij het nog, wier lichaam alsmaar meer doorschijnend werd luister, zo hoog, zo ijl, en zo stil ging het voorbij. Wicky Steevensz

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

Oneindig

Ergens in de tijd is al het leven, ooit geleefd en geleden, zorgvuldig bewaard gebleven zoals alleen de tijd dat kan. De tijd die alle wonden heelt, zegt men, en mede snelheid omvat waarmee hij het leven beveelt tot voortgang …

Geplaatst in gedichten | 7 reacties

Vandaag

Kon ik je maar redden nu het verstand verloren raakt. Vragen als: waar ben ik nu, waar ga ik straks heen. Ik troost wanneer je verdwaalt in de wereld die zich langzaam van je losmaakt. Het is de lichtgroene waas …

Geplaatst in gedichten | 5 reacties

Troost

Er was evenwicht dat niets te wensen overliet jouw ogen die als geen ander mij zagen jouw armen altijd bereid, jouw stem uit duizenden die soms nog naklinkt als ik wakker word in een kamer leger dan ooit: mijn lief …

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

Winters (voor jou)

Nu jij niet meer aan me vraagt of ik je tas wil dragen, vervolgens wegrende, mij plaagde of je verstopte achter steeds dezelfde boom en ik dan wanhoop speelde, (andersom moest je huilen) steken takken van de boom leeg omhoog …

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

In deze kamers leefden wij, door deze ramen keken we naar buiten, bewonderden elke stand van de maan, wezen het opkomend daglicht aan waarin we onze dromen deelden, niet wetende dat de tijd zo snel zou gaan tot daar waar …

Geplaatst in gedichten | 4 reacties

Vloed

Hoe kan ik haar beschrijven hoe ze rent op het zand de zon haar dartel silhouet belicht, zigzaggend, een vlinder die niet neerstrijken wil hoe stil ze staat ineens omdat het water naar voren komt, te snel, teveel om en …

Geplaatst in gedichten | 5 reacties