Auteursarchief: Ruud Grootveld

Over Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht. In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht. De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten. Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt. Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Jong geluk

Gelukkig samen lig ik mijn lief te kozen, puur in de natuur. Al ruikt het niet naar rozen tussen schillen en dozen.

Geplaatst in gedichten | 2 reacties

Vuurwerk

Het leek wel oorlog, het was weer oorverdovend, elk jaar meer geluid. mensen met korte lontjes weer meer doven en blinden

Geplaatst in gedichten | 6 reacties

Verliefd

Het was die zondagmorgen nog vroeg, in blije spanning wachtte ik onbewogen tot ik haar in de verte zag, slank figuurtje stevig stappend, een lachend gezicht met mooie ogen. In stille bewondering keek ik haar aan toen ze even later …

Geplaatst in gedichten | 3 reacties

Panta Rhei (alles stroomt)

In regelmaat verglijden de jaren de eeuwen door in een eindeloze rij, verschijnen en verdwijnen dagen en nachten aaneen geregen door de tijd. De tijd die door ons bestaan heen stroomt als een rivier in een wisselende tij, die alles …

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Het doodvonnis

Het doodvonnis De cel is twee meter breed en twee meter lang, zijn wachtkamer tot de dood. Over een uur is alles voorbij hij voelt zich sterk en is niet bang de oostelijke hemel kleurt zich al rood. In veel …

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Arnemuiden (Limerick)

Een pastoor in het oude Arnemuiden kon op een dag de klok niet luiden, de klepel was zoek, geen zuivere koek, geen huwelijken maar huilende bruiden.

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Het glazen ijsbeertje

Bij mij staat al jaren op de vensterbank een ijsbeertje op een ijsschots van glas. Dat ik eens jaren geleden in Indië vond toen ik nog maar net geen kind meer was. Het lag diep in de modder weggetrapt, daar …

Geplaatst in gedichten | 2 reacties

De ivoren olifantjes

Rommelend tussen oude spullen, vond ik geheel onverwacht, twee olifantjes van vergeeld ivoor. Ik legde ze op mijn geopende hand, haast teder, beseffend dat wat ons scheidde was een tachtigjarig spoor. Terwijl ik starend naar ze keek, uit een ver …

Geplaatst in gedichten | 3 reacties

Ontwakende stad

Ver gedruis van ontwakend verkeer, een vroege tram die de remise verlaat, donkere huizen in nog stille straten en gevels die zich in de verte verliezen waar de ochtendnevel nog hangt. Hier en daar komt al licht door een gordijn, …

Geplaatst in gedichten | 1 reactie

De Asperger

Als kind wat moeilijk in aansluiting en in de groep gauw eigen vertier zocht. Vaak later intelligent, aanschouwend, nieuwsgierig zich verliezend in vragen. En als hij dan volwassen was bleef hij nog lang wat kinderlijk naïef. Eerlijker dan de Nederlandse …

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen