hoe jij ( voor mijn lief Lia die haar werk met liefde doet )

hoe jij je zelf in woorden
ontwijkt maar toch als
een reuzenrad de zinnen
draaiende houdt en telkens
weet met welke letter
je moet beginnen

rest mij nu nog te zeggen dat
ik gaarne je zetel ben, de
armleuning van je ziel
de stoof voor al het
leed dat dagelijks door
je ogen wordt aanschouwd

maar bovenal ben ik
bij tijd en wijle het besmette
melaatse laken dat je kreukelt
met in tongen gesproken berichten

edoch, mijn taal neem jij als een zee
van bloeiende bloemen en draagt ze
mee in de vaargeul van je diepte, ach
de nachten zijn slechts nog een herinnering

wanneer de dag onthutst het gezang
van de klokketoren begint met het geruis
van een zwaar te ontvangen FM zender
en jij als een speer de liederen van deze
dag op rangorde zet, en jezelf aardt

om dit alles je niet eigen te maken

Reacties (4) | 12/01/2019
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dit diepzinnig gedicht Elze als loflied op Lia, jouw lieve vrouw geef jij prachtig weer!
    Heel bijzonder om te lezen én graag gedaan!

    Hartelijk liefs,
  2. Vriend...

    het is je weer gelukt..
    om liefde in een excentrisch middelpunt te zetten..in de filosofie
    van wij zijn deel van en delen in...

    zonder het voetstuk waarbij verhevenheid..leidt tot onbenaderbaar...

    geniet een heerlijk weekend..

    liefs..
  3. Werk dat je met liefde doet is altijd goed Elze. Mooi.


    Laive groet,
  4. Met mooie metaforische zinnen weet je mij te raken Else.

    Groeten van Jos.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij