Containerramp op mijn Wad

uitgestreken ingeprent laait
de dag op nieuwe doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,

reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen

het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen

en containert sprakeloos
van strand tot duin van kwelder
tot aan dijk en bodemt dieper
dan het leven dat zich nu geeft

hoe verwondt de mens
zijn kansen wanneer storm
de grondzee opent
voor een eeuwig verval

Reacties (1) | 11/01/2019
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi gedicht over een trieste ramp, Elze. Dit is zo'n gedicht dat je liever niet zou schrijven.

    Ik denk wel dat 'besmeurd'en 'bekostigd' hier voltooid deelwoorden zijn en dus met een D op het eind geschreven moeten worden.

    Groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij