mijn bevalling

daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel

het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw

het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht dat nu eigentijds
in zijn eigen rimpels is gelegd

spaarzaam waren de aanrakingen
liefkozingen onbemind, de blauwe
kiel van het boerenbedrijf
was het kwartje niet waard
dat gevonden werd in de
opening die me had gebaard

Reacties (2) | 09/01/2019
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. De tekortkoming duidelijk en gevoelig neergelegd; een prachtig gedicht desondanks.

    Laifs,
  2. Vriend...

    het is heerlijk..

    om toch nog even terug te komen..
    bij je eigen bevalling..

    en even duidelijk maken hoe
    de
    echte knikkers gerold zijn..

    in het spel dat jij nooit hebt gespeeld..
    maar waarvan je het bestaan
    aan den lijve hebt ondervonden....


    een geweldige laatste strofe..

    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij