het pad

al het kruid dat verschoten
de ruimte beheerst die we
eens hadden gevlochten
tot een samenzwering in
liefde en cadans

nu grijpen we naar de eens
gezochte paden en trachten
de balans te ervaren waarin
we liefde delen, samen
maar ook in paren

lief, jouw pad is mijn
struikeldraad, want hoe kan
ik houden van wanneer
er wolken zijn die lager
hangen dan mijn zicht
op het werkelijk bestaan

Reacties (4) | 29/12/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Prachtig omschreven!
    Ebba
  2. Geen pad gaat ooit gelijk... zelfs al lopen we samen in- en uit balans.

    Wat een prachtige omschrijving, Elze.

    Met de beste wensen voor 2019 en een lieve groet,
  3. Mooi beeldend gedicht, Elze.

    Vooral de laatste strofe vind ik prachtig.

    groet,
  4. Vriend....

    ja het is heerlijk..
    om met het hoofd in
    de wolken te lopen..

    te weten dat wat we ook
    allemaal zijn vergeten..
    er ook nog mooie stukjes
    paradijs over zijn..

    en houden van..
    kan ook met een
    licht bewolkte blik

    geniet een mooie jaarwisseling..

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij