ik zeg geen liefste

ik luister je schreden nabij
de hartstocht die ik voel, het
is woordeloos die brij aan
letters die ik wil kneden
om een liefdesuiting aan
jou te forceren

ze rijmen niet maar haken
als gespleten ganzenveren
in een zweem van reeds
in oudheid gestelde snedes

ik noem je nimmer liefste, maar
roem je wereld waarin jij als
mijn muze jouw wonderen ontwijkt
om simpelweg mij te bekoren
in de lange estafette van
vele levens die jij als paden
klaarblijkelijk voor mij
had geplaveid

Reacties (2) | 25/12/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een mooi verwoord ontroerend gedicht Elze, ik heb het graag en met belangstelling gelezen!
    Het lijkt mij verrukkelijk om ook een muze te hebben!
    Heerlijk jullie begrip en liefde voor elkaar!

    Een inspirerend voorspoedig en gelukkig nieuwjaar toegewenst in voorspoed, liefde en geluk.

    Hartelijk gegroet met liefs,
  2. Vriend....

    je hebt gelijk..
    het benoemen van de meest
    schitterende kwalificaties van jouw muze..

    is meteen haar beperkingen voorjou in beeld brengen..Haar mogelijkheden verkleinen
    om de paden aan te leggen..die nog niet eens in haar geest zijn ontsproten..

    vrijheid...als hoogste goed
    in een eeuwig laaiende hartstocht...

    Ja....
    geniet mooie dagen..
    en we ploeteren voort...

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij