MENSELIJK VERKEER

Tot laat hadden ze bij ons op bezoek gezeten,
de avond was in een ommezien voorbijgegaan,
terwijl zij bespraken hoe het hun was vergaan,
en alles wat zij nagelaten hadden te vergeten,

en toen zij vertrokken, was het de hoogste tijd,
hun voetstappen verstierven in vergetelheid –

men komt en gaat maar komt nooit iets te weten.

Reacties (0) | 28/11/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Martin Kageling



Toon alle gedichten

Favorieten van Martin Kageling

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Martin Kageling is favoriet bij