Het meisje met de harp

Je zag haar dagelijks bij het station,
waar ze zich graag bevond.
Een blond meisje met een harp,
een gebreid mutsje op de krullen,
tokkelde ze de akkoorden in het rond.

Ze slingerde de melodieën
tussen het haastig publiek.
Soms kwamen opgeschoten knullen,
maar die kwamen alleen voor haar,
niet speciaal voor de muziek.

Naast kinderliedjes speelde ze klassiek,
dat deed ze met evenveel gemak.
Dan zag je hen soms lopen
die beroemde componisten,
in hun chique maar ouderwets pak.

Tussen al die haastigen verdwenen
liepen ze soms een eindje mee.
Vertelden dan van hun muziek,
en keek iemand opzij wat verbaasd
dan zag hij daar zomaar Bach of Fauré.

Maar op een dag stond er iemand stil,
van klassiek had hij veel verstand.
Verrast door wat hij daar hoorde
nam hij haar voor de lunch mee
naar het café aan de overkant.

Na die dag zag ik haar weer jaren later,
ik herkende haar meteen toen ik haar zag.
Bij het Nederlands Philharmonisch Orkest
speelde ze op de harp toen wondermooi
Toccata and Fugue van Sebastian Bach.

Reacties (0) | 17/11/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij