Verdwaald

De najaarsavond die snel donkert,
naakte bomen langs stille wegen,
de lucht is grijs versluierd en hangt laag
en urenlang al drenst de regen.

De weg is eindeloos lang en stil
al ruim een uur kom ik niemand tegen,
ik voel mij heel eenzaam in deze wereld
en nog steeds maar drenst de regen.

Vage lichtjes hier en daar aan de horizon,
daar wonen mensen, voor mij te ver gelegen,
contouren van bomen wijzen mij de weg,
nergens is er licht en nog steeds drenst de regen.

Door de eenzaamheid in deze donker wereld
komt een paniekgevoel bij mij omhoog,
dan hoor ik blaffen heel ver voor mij uit,
merkbaar mindert de regen, straks is het droog.

(Drenzen is het onafgebroken zeurderig huilen
van een kind)

Reacties (0) | 16/11/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij