Mijn laatste brief

Moeder

Ik ben zo stoned als een garnaal
ik gaf mijzelf zojuist mijn laatste shot
het is de prijs die ik betaal
maar het is mij om het even
ik zocht tevergeefs naar de zin van `t leven.

Moeder

Moederliefde heb ik moeten ontberen
als baby was er voor mij geen tijd
u was toen nog aan het leren.
Daarna kwam uw carrière drift
en steeds weer zat u in de lift.

Moeder

Voor mij was er steeds minder tijd
`s morgens vroeg werd ik reeds uitbesteed
en was het een vreemde waaraan ik mijn luiers sleet.
Ik was voor haar maar een vreemd wicht.
zij verschoonde mij met een vies gezicht.
Moeder

Een nummer was ik voor de crèche.
Steeds een ander gaf mij de fles.
Ruimschoots was u met moedermelk gezalfd
maar uw borst heb ik nooit gevoeld
het werd op `t toilet snel afgekalfd.

Moeder

M`n vader heb ik nooit gekend.
Die was te jong om zich te gedragen als een vent.
Ik werd niet verwekt uit liefde
`t was het willen weten hoe het voelt.
Mijn komst was onbedoeld.

Moeder

Ik zocht met een spuit de zin van `t leven
in mijn zinloze bestaan.
Opdat ik liefde ook een plaats kon geven,
want zo wil ik niet verder gaan.
Ik wilde zo graag liefde eens beleven.

Moeder

Als directeur van een groot bedrijf
heb jij de top bereikt
de ware zin van `t leven die jou omhult,
is door jouw carrièredrang volledig ingevuld.
Jouw moeder zijn had niets om `t lijf.

Moeder

Terwijl ik voor de zin van `t leven vecht,
zit ik mij af te vragen;
verdien jij het wel om die betiteling te dragen?
De mooiste titel voor een vrouw
heb jij zelf terzijde gelegd.

M o e d e r !!!

Ik ben voor niets op aarde geweest.
Ik ga u nu groeten
zojuist nam ik deze overdosis
om u te verlossen van een hindernis,
om u boven ooit als moeder te kunnen ontmoeten.
DdJ.

587

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Na dit hartverscheurend gedicht heb ik even snel jouw verslag over jouw leven gelezen, gelukkig geen autobiografisch gedicht dus.

    Baby's krijgen gaat heel snel, maar een goede moeder zijn is heel wat moeilijker.

    Goed verwoord gedicht, Dolf.
    Een fijne dag nog.
    Ruud
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij