Mijn bezoekje

Ik heb jou vannacht
een bezoekje gebracht
toen jij lag te dromen
ben ik zachtjes bij je gekomen.

Opdat je mij niet zou horen
ik wilde je niet storen
jij was in diepe rust.
ik heb je wel heel zachtjes gekust.

Fluisterde toen in je oor
wees niet bevreesd
slaap jij maar lekker door
heel even ben ik bij je geweest.

Ik zag de verdroogde tranen op je gelaat
jouw tranen van weleer
maar ik wil dat `t jou nu beter gaat
jouw verdriet doet mij zo zeer.

Accepteer wat is gebeurd
ik wil dat je niet meer treurt
je zult toch alleen verder moeten.
Probeer elke dag als nieuw te begroeten.

DdJ.

543

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Hoe vind je het om intussen mijn derde leerling te zijn?

    GEWELDIG Maatje Pol. ook al moet ik achter in de klas zitten ik weet het zeker zo wordt ik nog eens DE DICHTER DES VADERLANDS!

    Dus blijf ik dichten totdat wij dat samen voor elkaar hebben gebokst!

    Voor nu weer hartelijk bedankt voor je inbreng in mijn soms zo stuntelig gebrachte frutseltje`s
  2. Lief gedicht vooral de eerste drie strofen.
    2e strofe: de vier zinnen vormen één lange zin, dus moet de laatste worden: heb ik je (wel) ....
    3e strofe: voor in de laatste zin kan weg.
    4e strofe: de in de eerste zin en maar in de derde kunnen weg.
    5e strofe: Om de laatste zin wat korter en beter lopend te maken: probeer elke dag als nieuw te begroeten. Nieuw, opnieuw en weer hebben ongeveer dezelfde betekenis,in één zin is het teveel van het goede.

    Hoe vind je het om intussen mijn derde leerling te zijn? Blijf dichten!

    groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij