opiaten

zo gesproken wijl machten
zich manifesteren als
tot vlees geworden entiteiten,
onnavolgbaar in het heden

iemand schreeuwt, HET IS VAN ALLE TIJDEN,
tersluiks richt ik mijn blik ter zaal
en zie ik tot mijn schrik Napoleon
op een wit paard de Hitler groet brengen

d’r uit, uit deze zaal waar compassie
ten hemel rijkt en goddelozen
hun naam in de bijbel mogen krassen

nog eenmaal kijk ik op
zie nog slechts een beschaafd
publiek, ‘ k vraag me waar
die man op zijn paard is gebleven

neen, geen droom maar een waan
teweeg gebracht door de opiaten
die mijn storm trachtten te luwen, dat
lukte maar het gaf de represaille

van mijn karma weer
dat ik in stilte had weg gepoëtiseerd

Reacties (1) | 07/11/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    in de balans van het leven
    is geven gelijk aan nemen..
    en natuurlijk waar wanen de boventoon voeren zal de realiteit jou de rekening ooit vragen..

    Heerlijk hoe macht sublimeert naar..
    namen van echte heersers...

    Geniet een fijne avond..
    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij