in eigen memoriam

tot diep in de zekerheid
verbleven, ben jij mijn rots mijn
branding en de hand die
me begeleidt wanneer ik
in mijn beperkte modus weer
valse aangeslagen stappen onderneem

maar liefste, jij weet
dat mijn uitgebeende verleden
in gebaren de stalagmieten
die me dragen ontdooien
tot iets wat ik niet wil zijn, want

telkens is er weer een nieuwe morgen
die wenkt en zegt dat vandaag
het anders zal zijn dan gisteren, ja
en bevestig het met een knik maar vouw
twee vingers samen en leef
mijn dag zoals voorheen

lief, zonder jouw hadden twijfels
mij opgebaard op het ranke baar
en gekleed zoals ik reeds had geschreven
slechts in huid dat zich vol had
gedronken met zwart pigment

Reacties (2) | 03/11/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Die hand zoveel waard Elze.

    Laive groet,
  2. Vriend...

    het is al de hemel op aarde..als de uitgestoken hand..jou wenkt..
    met je mee gaat..de dagen en jaren door..en liefde op je huid geschreven wordt..door de tijd samen..

    Geniet een mooi weekend..
    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij