De begrafenis

Allen die met ingehouden pas
de baar volgden naar het vers gedolven graf,
hoe verscheiden toch waren hun gedachten.
Zo één waren ze allen toch in het zwart,
de droefheid vaak een grimas
en in de handen de bloemen die ze brachten.

De vrouw voorin met dochter, hoe opgelucht ze was,
nauwelijks verhullend, nu na het einde van
het huiselijk terreur haar geluk eindelijk begint.
En daar die oudere vrouw verderop,
waar het leven wat zwaar mee was omgegaan,
nu huilend om haar arme kind.

Die twee vrouwen daar achterin,
het dubieus gedrag memorerend van de man,
de verhitte hoofden geneigd tot dicht bij elkaar.
En die man daar, leunend tegen een boom,
zijn kroegmaat kwijt die hij vaak laveloos thuisbracht,
dan had hij medelijden met haar.

Reacties (0) | 03/11/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij