De rol van mij als ideale man

Zo als ik ben,
zo als ik mij zelve ken.
Zo ik weet wat ik allemaal doe en kan.
Zo voel ik mij de ideale man.

Dit zeg in zeer bescheiden,
zonder aan hoogmoedswaanzin te lijden.
Ik voel mij nooit alleen
de vrouwen zwermen om mij heen.

Zij durven het zelfs te wagen
mij om een handtekening te vragen.
Want een handtekening van de ideale man;
daar dromen toch alle vrouwen van.

Opstaan doe ik reeds voor hal elf
mij wassen en kleden doe ik helemaal zelf
als mijn pantoffeltjes klaarstaan
dan trek ik ze zelf wel aan.

Mijn vrouw was eens de gelukkigste bruid.
Het huishoudelijk werk besteed ik aan haar uit.
Daar over is nooit enig meningsverschil,
daar zij haar hobby alleen bedrijven wil.

Ik heb haar een heel mooi aanrecht gegeven,
waar achter zij zich uit kan leven.
Ja wij vormen zo `t ideale stel
met ieder zijn plaats in het rollenspel.

Alle taken zijn verdeeld,
opdat mijn vrouw zich niet verveelt.
Ik loop haar ook niet voor de voeten
als zij in mijn tuin zit te wroeten.

Ik zeg haar wel wat gebeuren moet
en kijk of dat zij dat ook wel degelijk doet
zo lopen wij nooit knel
in het door mij uitgekiende rollenspel.
DdJ.

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Ze leefden ze nog lang en gelukkig,
    in hun strikt gekozen rollenspel.
    Vrouw, een werkster op niveau nul,
    de man de heer, die regelt het wel.

    Zo kan het ook Dolf.
    Fijne dag morgen
    Ruud
    • Dag Ruud,
      Jij wordt het toch niet moe, om steeds weer te reageren op mijn werkjes en dat ondanks dat ik het maar al te vaak laat afweten als het om reageren gaat. Maar jij wel bedankt voor je reactie.
      Nog een prettige dag toegewenst en hartelijk gegroet.
      Dolf.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij