Onze natuur

Nu vooruit kom op,
doch houd in het bos met praten even op.
Want de geluiden in de natuur
die worden schaars en peperduur,

Nu vooruit hier heb je nog wat water
wat voor nu, de rest die is voor later.
Maar wees er zuinig mee meneer,
want straks is er ook geen water meer.

Nu vooruit hier is wat frisse lucht,
maar wees er van beducht;
dat wij met onze vele auto`s en fabrieken
ook het laatste restje lucht verzieken!!

Het vervuilen van de lucht,
ontneemt de vogels dan hun vlucht
en nog even later
beneemt het elk leven in `t water.

Hoort toch hoe de noodklok luid,
voor het geen de mens verbruid.
Wij zijn ten dode opgeschreven,
hier kan straks niemand meer leven.

De wereld wordt zoals de maan;
met het mensdom is het dan gedaan.
de zon verschroeit hem reeds van verre
zoals Mars en vele andere sterren
DdJ

243

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een verontrustend en droevig scenario hoe ons leven zal gaan!

    Eerlijk gezegd beangstigd mij dit soms ook wel!

    Jij hebt het over het milieu, inderdaad moeten we daar zorgvuldiger mee om gaan!

    Beste Dolf, je hebt dit mooi geschreven.
    Hartelijk liefs,
    • Ha Dolf, wil je a.u.b. ook een weder reactie geven bij jouw gedicht op die van mij? Dat is wel zo leuk, toch?

      Een lieve groet voor een mooie vrijdagmiddag!
      • Dag lieve Corry, Ik veronderstel dat je nu wel weet hoe het komt dat ik zo slecht reageer op de reacties. Maar heus Corry soms heb ik net genoeg lucht om twee gedichten te plaats en moet ik daarna gelijk weer aan de morfine en uitrusten.
        Nog een prettige dag toegewenst en hartelijk gegroet.
        Dolf.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij