Van buuf tot buuf

Ha hallo buuf moe jie us horen
zij van hier neven die moe je niet storen
ja ik oorde suust van d`r man
dat zij zo goed dichten kan.

Ò buuf wa jie mie vertel, was wa `k al wist
iedere dag stort zij die op een list
een list van een schrijversgroep
daar bekieken ze heur gedichten met een loep.

Ja ze schijnt een ele goeie te weze
haar gedichten worre veul geleze
je snapt nie da zo unne mens da ken
ma ja zij heit wel ene wonderpen.

Ja buuf bie mien angt ur fruit an de bome
ma bie heur zie je d`r pennevruchten aan komen
Ja Janus heur man weet `t er alles van
ook hij mag heur nie store de arme man.

Ja buuf ik stoei wel met miene vent
ma das iets wa Janus nie kent.
zij stoeit met A-viertjes
en aalt daaruut heur pleziertjes.

Ja buuf ut is toch wat
hie noemt heur noe zijn lieve schat
ma oelang za da nog duren
mee zukke lieve buren
DdJ

210

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een heel fraai gedicht Dolf en ja, je zult maar zulke buren hebben hihi! Leuk plaatje ook!

    In wat voor dialect is jouw gedicht geschreven?
    Ik hoor het wel van je!

    Een lieve groet voor een fijne verdere vrijdag!
    • Hallo Corry,
      Dank voor je leuke reactie, het dialect is niet een bepaalt dialect. Het is zomaar door mijzelf verzonnen, maar het heeft wel iets weg van het Hoeksche waerts.
      Maar ik kom zelf oorspronkelijk uit Noordwijk aan Zee. Ik ben hier in de Hoekschewaard zomaar aankomen drijven met mijn schip en toen blijven hangen.
      Corry voor nu weer
      hartelijk gegroet.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij