Hoogeland

o gij weerspannige trots
zijt ge niet beducht voor
die schoonheid dewelke
u omringt van af de glooiing
van het Wad tot aan het
spoor waar u de weg bijster
raakt daar liefde de stilte
bewandeld in een droom
die we allen omarmen

doch des duivels oorkussen
fluistert niet maar schreeuwt
om wraak, daarom mijn lieden
waakt u toch als een vorst
over dit aanbiddelijk hoogeland

en laat u aan deze wond’re wereld
zien dat u niet van genegenheid bent
ontheven maar een deel bent
van dit romantisch verlangen
waaruit we allen zijn ontsproten

de ware aard herbergt in gesproken
woord en onthult de ware ik wanneer
gedachten niet meer spreken
en monden zich slechts nog
roeren in de klare taal
van wijsheid respect en mededogen

Reacties (0) | 16/10/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij