De kruidenvergadering

De Knolkervel, Paprika, Kervel, Bieslook, Knoflook en Karwij.
De Dille Sint-janskruid, Paardenbloem de Tijm de Brandnetel en de Selderij
De Peterselie, Venkel, Zonnebloem Marjolein maniok en de pepermunt kattenkruid
De Radijs, Kousenband, Maniok de Pepermunt en het Bonenkruid.

In vergadering bijéén
een ieder vroeg zich af waar moet dat heen
als de mensen niets meer om ons geven
gaan wij verder als onkruid door `t leven.

De brandnetel als grootste kruid
schreef dus een kruidenvergadering uit
en daar hij werd gezien als de beramer
gaf men hem de voorzittershamer.

“Als voorzitter van het kruidenlegioen
wil ik nu eens mijn zegje doen
wij vermenigvuldigen ons in grote getale
zodat de mens er zijn voordeel uit kan halen.

Doch hun kennis van kruiden is zeer gering
daarom is het mijn doelstelling
laten wij ons duidelijker profileren
opdat de mens ons weer gaat begeren.

In vroeger jaren waren wij een must
en vond men ons in elk fust
maar nu ten tijden van de patat
heeft de mens het met ons kruiden wel gehad.

Daarom kruidenvrienden wees op uw hoeden
overtuig hen dat wij er zijn om hen te voeden
en voor hun wel en wee
zijn wij gelijk een toverfee.

Wie gooit een nuttig voorstel in de groep
wij bezien het met een grote loep
dus kruidenzusters en broeders
werp u op als mensenhoeders.

Het is mij als voorzitter om `t even
wie ik nu het woord mag geven!”
“oh voorzitter mijn naam die is Radijs
in schijfjes op `t beleg ben ik een heerlijke spijs.

Tevens neutraliseer ik de zwarte gal
waar door elke boosheid verdwijnen zal.”
“Ja en mijn naam is Paprika
ik ben de juiste toevoeging aan de sla.”

“En wij zijn Peterselie en Selderij
wij zijn er voor de soep te samen met de prei.”
Ho ho dat weet ik allemaal wel
maar wie heeft het juiste plan dan wel?”

Voorzitter ik ben Tijm
wat dacht u van een receptenboek op rijm?
Ik zal mij in elk recept profileren
daar men mijn aroma zal begeren.”

“Aanwezigen kruiden het voorstel dat Tijm bedacht
wordt nu onder jullie in stemming gebracht
en als de stemmen niet staken
dan gaan we een kruidenreceptenboek maken.

Zo laten we de mensen weten
hoe en waarin wij worden gegeten
want om verder te leven als onkruid
dat hangt ons al lang de stelen uit.”
DdJ.

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij