Als wind en golven

De golven en de wind
die men op zee steeds samen vind
zijn pas in hun element
als hun uitwerking zijn weerga niet kent.

Zo spelen zij samen hun spel
maken oceanen soms tot een hel
waartegen niets en niemand is bestand
de machten der natuur zijn dan ontbrand

De wind blaast dan met grote kracht
en geeft de golven hun tomeloze macht
zij worden tot grote hoogten opgestuwd
om pas te kalmeren als de wind weer luwt.

Maar als wind en golven zijn bedaart
gaat dit met een weidse rust gepaard
van een zacht kabbelend water
en rusteloos vogelgesnater.

Het panorama dat zich dan ontrold
als de wind de zeilen niet meer bolt
en de zon de zee verguld
welt `t ontzag waarmee men is vervuld.
DdJ.

Toen ik dit bovenstaand zee gedicht maakte, vond ik de foto op het internet, toen ik op zoek was naar gegevens omtrent de Klipfontein een zeeboot waar op mijn vader heeft gevaren en die nabij de Oostkust van Afrika op een zich onder het water bevindende klip is gelopen en daarna is gezonken.
De foto geeft aardig weer wat ik in mijn gedicht beschrijf, of te wel in het gedicht probeerde ik dat te omschrijven, wat de foto zo duidelijk weergeeft.
Dolf .

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi gedicht Dolf.
    Water zo'n vreemde stof, noodzakelijk om het leven te laten bestaan maar ook zoveel levens vernietigd.

    Weldadig als je onder de warme douche staat.
    Moorddadig als de Tsunami het strand opgaat.

    Een fijne dag nog
    Ruud
    • Hallo Ruud, bedankt voor je mooie reactie. Ik ben wel laat, maar je weet hoe dat gaat. Je wilt door maar dan gaat er opeens weer iets anders voor en laat ik je niets weten, omdat ik het ben vergeten.Nog een prettige dag toegewenst en hartelijk gegroet.
      Dolf.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij