Mijn zelfportret

Mijn zelfportret
heb ik op mijn nachtkastje gezet.
Ik ben er zo’ mee ingenomen
dat er niemand aan mag komen.

Het staat te pronken naast mijn bed
en ik heb het zo gezet
dat ik bij het ontwaken
gelijk in vervoering kan geraken.

Na een blik op mijn zelfportret
bij het ontwaken in mijn bed
wordt elke nachtmerrie uitgewist,
na een blik naar dat portret op die dekenkist.

Op het dashboard van mijn auto
staat mijn zelfportret evenzo
met de tekst er onder
denk aan mij, ga in `t verkeer niet ten onder.

Ook in mijn portemonnee
draag ik een zelfportretje mee
en ondanks dat ik iets betalen moet
doet een blik in die portemonnee mij toch weer goed.

Ja ook als ik mijn Pc heb aangezet
word ik begroet door mijn zelfportret
dat bescheiden, knappe, innemende vrolijk lachende gezicht
gaf mij de inspiratie voor dit nederig gedicht.
DdJ.

120

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Nu Dolf, je bent absoluut het aankijken waard!
    Leuk geschreven dit 'nederig' hihi, verhalend gedicht!

    Een aangename dinsdag
    toegewenst.

    Lieve groet,
    • Hallo Corry,
      Bedankt voor je leuke reactie, wel moet ik je bekennen dat de foto van een paar jaartjes terug is. Ik kon bij dat gedicht moeilijk een foto van zo een oud gebouw als dat ik nu ben plaatsen. Ik wordt op 2 november namelijk 80.
      Vr. groet
      Dolf.
  2. Ik moet eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie wat moeite had met je gedichten, ik vind het, wat oneerbiedig gezegd misschien, een soort Sinterklaasgedichten.
    Maar deze is wel heel erg leuk en hier past het gebruikte rijm ook wel. Even nog de T weghalen in de tweede regel van de laatste strofe.
    Verder gebeurde er vandaag nog iets grappigs, ik heb een aantal poëzieleerlingen, die het op prijs stellen dat ik hun gedichten bekijk en ze zo mogelijk wat verbeter. Toevallig heb ik dit vandaag voor m'n eigen plezier met jouw gedicht over de Zuiderzee gedaan.

    groet,
    • Hallo maatje pol,
      Eerstens mijn dank voor je zeer leuke reactie en de aanwijzing voor verbetering. Voorts mijn hartelijke dank dat je het gedicht "Zuiderzee" zo verbeterd hebt door overal de juist punten op de ie`s te zetten om daarbij de komma`s niet te vergeten. Je mag mij ook bij dat groepje van jou voegen, want nadat ik met mijn 13è naar zee ben gegaan om de kost voor thuis te verdienen en tot op mijn huidige leeftijd van bijkans 80 niet veel heb bijgeleerd, weet ik van de Nederlandse taal bitter weinig. Toch was ik zo brutaal om gedichten te gaan schrijven, een bundel uit te geven en om zelfs een boek van 320 pagina`s door een uitgever laten uitgeven. Als ik dan nu jouw interventies op dat Zuiderzee gedicht bekijk, ben ik bang dat er voor jou in het manuscript genoeg te doen was geweest. De titel van het boek "De oceaan gaf het geheim prijs".
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij