De kaakchirurg

In Rotterdam is een kaakkliniek
voor kiezen en voor tanden,
daar loopt een chirurg rond
met zulllllllllllke grote handen.

Die chirurg is zo sterk,
hij gebruikt niet eens een tang bij dat zware werk.
Hij pakt die kies of tand
en trekken `m onverdoofd met zijn blote hand.

Wanneer de kies of tand dan is getrokken
zit de patiënt wel met de brokken,
maar de chirurg is dan heel blij
als je neus nog van voren zit en niet opzij.

Maar nu is er iets anders aan de hand.
Het is de angst die mij nu reeds overmand,
want vrijdag moet ik naar een chirurg met een grote boor.
Ja eerst stelt hij zich heel netjes voor.

Ook mag ik nog even weten
hoe zijn twee heel knappe assistentes heten,
maar dan wil hij mij niet meer horen
daar hij zich moet concentreren op het boren.

Vier gaten boord hij dan in mijn onderkaak
en dat is nu juist wat mij zo angstig maakt.
Ik ga er heen met lood in mijn schoenen
na eerst mijn kaak heel goed te boenen.

Men zegt het zal heus baten
je gebit zit weer muurvast met implantaten.
Nu wil ik echt niet zeuren,
maar dat implanteren moet wel eerst gebeuren.

Het is een ingreep van lange duur
de hele behandeling duurt meer dan een uur.
Dan heb ik vier drukknopjes in mijn mond
en proppen gaas tegen het bloeden uit de wond.

Ook liet hij mij nog weten
dat ik een week alleen maar vloeibaar mag eten,
maar na een week of zes is de ellende voorbij
dan is deze adonis Oh zo blij.

Hij heeft dan weer een gebit in z`n mond,
maar het vliegt niet meer in het rond
en de tube`s Kukident
slijt men niet meer aan deze vent.

Ja het is eigenlijk heel extreem
het is gewoon een kliksysteem
maar eerst zal ik het moeten doorstaan
en ben met mij zelf zeer begaan.

Maar of het ook voor de list zal baten
een dichter met implantaten
de tijd zal het ons leren
maar mijn gedichten zullen jullie even moeten ontberen
DdJ.

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij