Een juf dat is geen moeder

Als hij als kind een echte moeder had gehad
en echte moederliefde had gekend
door haar was geknuffeld, getroost en af en toe verwend,
dan was hij een ander dan die daar zat.

Als hij als kind nooit tevergeefs om z`n moeder had geroepen
als zij hem had gevoed en af en toe had laten snoepen,
er was geweest als hij haar nodig had,
dan was hij een ander dan die daar zat.

Als hij als kind echte moederliefde had gekend
met een moeder die er was, op elk moment
en nooit tevergeefs om haar geroepen had,
dan was hij een ander dan die daar zat.

Maar van dit alles bleef hij als kind verstoken
daar zijn mama aan een carrière had geroken
stopte zij hem reeds als baby in een crèche
en gaf een juffrouw hem de fles.

Als zijn mama zich ook eens als moeder had gedragen
met hem had gepronkt in de kinderwagen
en aan `t huishoudelijk werk geen hekel had gehad,
dan was hij een ander dan die daar zat.

`s morgens werd hij naar de crèche gebracht
`t was een juffrouw die af en toe tegen hem lacht
`s avonds werd hij weer gehaald.
Alles voor hem, was vooruit bepaald.

Huislijkheid en moederliefde moest hij ontberen
een juffrouw moest hem de eerste stappen leren
doordat zijn mama daar geen weet van had,
was hij een ander die daar zat.

Nu zoekt hij stoned vergetelheid
is dan van alle werkelijkheid bevrijd
daar hij als kind geen moeder maar alleen een juffrouw had,
was hij het zelf en niet die ander die hier daar zat.
DdJ.

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij