De oude mens

Een mensengroep die in aantal groeit
herkenbaar aan hun grijze haar,
die zich langzaam beweegt en altijd vermoeid
met een blik die vergrijst door een mate van staar.

Wanneer ze praten klinkt de stem wat schor
als ze klagerig vertellen over artrose in de knie,
dan lopen ze weer verder achter de rollator
op weg naar de apotheek of fysiotherapie.

Een mensengroep op het eind van het leven,
vragen wel wat zorg, al doen ze het niet graag
het kost zoveel geld dat je steeds moet geven
van de overheid mag je dood, al is het vandaag.

Verzekeringsbanken die schade gaan lopen,
pensioen verlagen om bonussen te laten staan
verpleeghuizen niet nodig de zorg zelf kopen
zorgverleners die gehaast komen en snel gaan.

Misschien dat ze eens zelf mogen beslissen
dat het nu lang genoeg is met het aardse bestaan
dat na hun dood, niemand hun meer zal missen
eenzaam op de stoel sterven voelt zo onwaardig aan.

Reacties (1) | 21/09/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Actueel en zeer waar.
    Ik hoop dat u nog midden in het leven staat met het schrijven van uw gedichten.
    Ik heb er veel aan.

    Groet,
    Ebba
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij