De nachtvlinder

Als nachtvlinder vlieg ik in de nacht
want wie kan zien in `t donker,
die heeft pas echt de macht.
Dus vlieg ik onder het sterrengeflonker.

Bloemen bloeien bij dageraad in de mooiste kleuren,
maar het zijn niet de zoete geuren
die de donkerte vullen,
daar de natte nevelen die verhullen.

Om dit te ervaren ben ik steeds te laat.
Dat zal ook nooit gebeuren.
Maar daarom blijf ik bij de tijd.
Ik wordt door al dat moois niet afgeleid.

Ook ik fladder steeds heen en weer
alleen ben `k niet zo fragiel en teer,
als mijn zusje van de dag.
Zij is een schoonheid die er wezen mag.

Ik vlieg steeds in m`n oude grauwe werkpak
zonder versierselen of franje,
`t is net een oude jute zak.
Geen felle kleuren rood, geel en oranje.

Zo vlieg ook ik in deze wereld vol onbegrip
maar ben `s nacht overal in een wip.
Niemand zit mij op de hiele
en heb geen weet van file.

Men gaf mij wel een mooie naam,
een naam van faam
Heterocera wordt ik genoemd,
maar`k ben hier door niet beroemd.

Het leven van mijn zusje is maar kort op aard,
haar is de liefde alles waard.
Daarom gaf zij mij als taak,
dat ik haar `s-nachts bewaak.

Nu mijn lieve zus wees niet bevreesd,
`k stort mij niet in`t aardse feest.
De nacht is lang
maar wees niet bang.

Ik fladder wel maar `k heb nooit haast
en neem de tijd,
voor `t bewaken van de liefde
die jou verblijd.

M`n zusje, je bent zo fragiel en teer,
dus fladder maar vrij heen en weer
In dees wereld met zijn warm onthaal
en breng je glimlach voor ons allemaal.
DdJ.

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een prachtig liefdevol vlindergedicht Dolf o.a. voor jouw zusje!
    Tijdens het lezen voelde ik mij ook bijna een vlinder vanwege het ritme!

    Een prettige verdere woensdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
  2. Na dit gedicht gelezen te hebben, waardeer ik je reactie op 'Prinsjesdag' des te meer.
    Gr
    M
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij