De melodie

De melodie

Op mijn slaapkamer staat een kleine tv
vanuit mijn bed kijk ik vaak heel te vree
de tv staat dan in time set
dat regel ik vanuit mijn bed.

Het is `t orkest, verkleind tot de grote van mijn beeld
dat voor ik slapen ga mijn aandacht steelt,
het brengt de muziek heel gedreven.
Gevoelssnaren van de dirigent brengen de melodie tot leven.

De orkestleden maken van zijn gebaren
een vloeibaar geheel om in mijn slaap te bewaren.
Mijn ogen absorberen de bewegingen op het scherm
samen met het geluid zie ik op het beeld een libellenzwerm.

Als één van die libellen zweef ik weg op de muziek.
Gedreven op die muzikale golven fladder ik heel ludiek;
van noot tot noot door die mooie symfonie,
als een ervaren musicus.
Over meevoeren en vervoering gesproken
als de magie van samenspel is ontloken
tussen dirigent, musicus en tonen
zal het publiek hen met applaus belonen.

Als dan het einde nadert zoals voorspelt
daar de sleeptimer is ingesteld
manen mijn libellenvleugels mij tot rust
en word ik door de muziek in slaap gekust.
DdJ.

LoadingVoeg toe als favoriet
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Absoluut is dit een fijne ontspannende gebeurtenis, zo televisie kijken vanuit je bed Dolf.
    Ik heb bewust gewacht met een reactie te geven vanwege een aantal foutjes en dacht dat je die nog zou ontdekken om te verbeteren!

    In je tweede strofe aan het begin: ...verkleind tot de grootte van mijn beeld DAT voor ik slapen ga... het beeld is onzijdig en daarom niet die.

    Bij je vierde strofe moeten de accenten op èèn, de andere kant op staan dus één, 2x een accent aigu!

    Dan nog...als een ervaren musici -dat is meervoud- en moet dan musicus worden!

    Dat wordt nog even corrigeren Dolf.
    Maar al met al een fijn muzikaal gedicht!

    Nog een prettige zondagmiddag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
    • Hartelijk dank voor het corrigeren van mijn zo slordig neergezette werkje. Doordat ik zo slecht ben in de Nederlandse taal, Zou ik mij eigenlijk niet moeten bezondigen aan het schrijven van gedichten. Maar wanneer je op tachtigjarige leeftijd ergens toch nog actief wilt zijn, dan heeft dat zijn consequenties. Ja en nog erger ik was pas nog zelfs zo brutaal om een boek van 320 pagina`s te schrijven en te doen laten uitgeven. En op mijn site (www.dichteronderdemolen.eu staan een paar honderd gedichten van mij. Daar zal je ook genoeg missers vinden. Maar ja je bent oud en wil toch nog wat.
      vriendelijk gegroet en nogmaals bedankt.
      Dolf.
      as.jong@hetnet.nl
      • Hallo Corry,
        Zojuist constateerde ik dat ik jou wel had bedankt voor de aanwijzingen, aangaande de fouten die in het gedicht zaten, maar dat ik die fouten er niet had verbeterd. Een grove fout van mij, ik zal wel ergens door zijn afgeleid. Maar nu heb ik alsnog de fouten er uit gehaald.
        Ik wens jou een prettige dag en een evenzo weekend. Oh ja wanneer je weer eens fouten in mijn werkjes ontdekt. mag je mij daar gerust op aanspreken.
        Hartelijk liefs
        Dolf.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Dolf de Jong

Terug kijkend op de tachtig jaren, dat ik onopgemerkt rondloop op onze aardkloot, waarvan de eerste drie jaren voor mij een mistig verleden zijn. Van daarna is mij veel bijgebleven. Zoals de oorlogsjaren, wij woonden toen in Noordwijk aan zee, vlak achter de Noord Boulevard, naast hotel Den Hollander waarachter zich toen nog een boerderij bevond. Wij speelden daar vaak in de hooiberg. Toen er op de boulevard een bom werd gegooid, werd ook ons huisje zo beschadigd dat wij moesten verhuizen en in Noordwijk Binnen zijn komen wonen. Zo staat mij ook nog helder op het netvlies, de hongerwinter waarin ik bedelend bij de gegoede lui aanbelde voor een boterham en dan thuis de opbrengst kon verdelen onder mijn zwaar zieke vader, broer en zus. Ik mocht toen elke vrijdagavond bij de burgemeester in de keuken komen eten. Voorts stond ik elke dag in de rij bij de gaarkeuken. Ik weet nog, nadat we bevrijd waren, hoe ik met een oom van mij, mee liep naast de colonne weg marcherende Duitse soldaten om daar de weggegooide sigarettenpeuken voor mijn oom op te rapen. Ja zo herinner ik mij nog heel mijn jeugd. Op mijn dertiende ging ik van school en ging met de KW 86 naar zee op haringvangst, om voor thuis de kost te verdienen. ‘s nachts rond twee uur werden wij dan door de schipper gewekt en gingen dan de netten binnenhalen. Ik stond dan als afhouder aan de winch om de drie km lange kabel waar de netten aan vast zaten naar binnen te halen. Wij werkten dan tot een uur of zes en om zeven uur ging een ieder naar de kooi tot de schipper de scheepsbel weer liet klinken. Later heb ik toen ook nog op de KW 38 en op de Vlaardingen 115 gevaren. Daarna werd ik door een Noordwijkse kapitein van coaster Jaba, gevraagd om bij hem als kok te komen varen. Dat heb ik toen een klein jaar gedaan. Ik wilde echter aan dek werken. Ik was echter afgekeurd wegens kleurenblindheid. Ik heb toen zeven jaar op de Rijn gevaren tot daar door de invoering van radar ook de keuring werd ingevoerd en ik geen schipper kon worden. Toen ben ik als scheepscontroleur in de haven gaan werken, om later als veilheidsbeambte de vut in te gaan. Toen ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Ik schrijf verhalende gedichten. Dus geen echte gedichten die lezer driemaal moet herlezen om door te krijgen wat de dichter bedoeld. Ik hou mij daarbij meestal aan een strak rijm beleid. Waardoor mijn werkjes door echte dichters worden aangemerkt als een soort van sinterklaasgedichten. Ik heb het zelfs aangedurfd om een website te maken “ www.dichteronderdemolen.eu “ met voorlopig negentien pagina’s. En een honderdtal gedichten. Ook ben ik zo brutaal geweest, om zelfs een boek te schrijven van 320 pagina`s de titel i: "De oceaan gaf het geheim prijs". Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en wat de kosten betreft ben ik daar aardig uitgesprongen.


Toon alle gedichten

Favorieten van Dolf de Jong

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Dolf de Jong is favoriet bij