Indische repatriant

Het eerste jaar in vrijheid
was net begonnen,
daar kwam het schip al binnen
de scheepsfluit klonk luid.

Mannen, vrouwen,
kleine kinderen,
gehavende gezinnen,
de zon nog in de huid.

Huiverend, in gekregen kleren,
bij tien graden vorst,
zag ik mensen aan de overkant
hoe men hier leven kon.

Stil en onder indruk door
die sombere donkere luchten,
boven dit nieuwe vreemde land
verlangde ik weer naar de zon.

De grote open loods,
tafeltjes met ambtenaren,
bureaucratie gaf ons een hand
de ontvangst was zakelijk en koel.

Nog nooit gehoord van
hongerkampen en de Bersiap,
daar ver weg aan de andere kant,
gaf hier een negatief gevoel.

Waar 5 jaren bezetting
nog verse wonden achterliet,
wat kwamen wij hier dan doen
in dit leeggeroofde land,

We zouden maar tijdelijk blijven,
als de orde was hersteld
volgens Hollands fatsoen,
en dan terug naar dat apenland.

Reacties (3) | 10/09/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Heel mooi Ruud!!!
    Groetjes, Enny
  2. 'In Nederland Door Omstandigheden,'
    zoals de grote Tjalie Robinson zei
    (vriend van Maria Dermout overigens).
    Gr
    M
    • Ja, en die Omstandigheden waren een paar honderd doodzieke kinderen.
      Zie op internet "Mazelen bij de Nieuw Amsterdam".

      Fijne dag nog
      Ruud
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij