Het lopende uur door.

Waar is die tijd
toen de zon in het voorjaar
nog wat ingehouden behaaglijk
over mijn gezicht streek.

En ik over mijn kussen heen,
tussen al die verwarde haren
jouw gezicht zag,
die lachend naar mij keek.

De natuur
mij bij het ontwaken toezong
uit de boom bij het raam,
met een veelstemmig koor.

Lekker zachtjes samen kletsen
nog te vroeg om op te staan,
af en toe wat knuffelen
het lopende uur door.

Reacties (2) | 03/09/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dank maatje, voor de kleine correctie,
    fijne dag nog
    Ruud
  2. Mooie herinnering, liefdevol beschreven. De tweede strofe vraagt enige verbetering (alleen taalkundig): jouw gezicht zag dat lachend naar mij keek.

    groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij