Een tropische herinnering.

Het is vaak tijdens die stille loze uren,
de tijd zich rekt om langer te duren,
en de zon het hoogste punt bereikt,
dat het bewust beleven voor mij even wijkt.

Wanneer ik vermoeid de ogen even sluit,
dat een vaag beeld dan bij mij binnendringt
verankerd met emotie, geur en geluid,
door vergetelheid wat vervaagd en verminkt.

Een kleine jongen mag nog even buiten zijn
de gekantelde maan hoog aan de lucht,
een korte schemering sluit het gordijn,
de fluwelen nacht is nog vol van gerucht.

Etensgeuren uit winkeltjes in de tropennacht,
stemmen van vrouwen die samen koken,
het donkere gemurmel van mannen die roken,
kruidnagel in vage vlagen, pittig onverwacht.

Sterren komen uit de hemel de tuin ingevlogen,
verbaasd kijkt het kind met grote ogen,
rent en grijpt er een die hij in de handen sluit
het is een kevertje met een lampje in zijn buik.

(In de Indonesische sigaret, kretek, zit kruidnagel)

Reacties (8) | 26/08/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Ruud,

    Het komt op mij een beetje over als een rijmende opsomming van een herinnering, al klopt het ritmisch gezien allemaal perfect.

    Groet uit het,
    • Beste Laantje

      De herinnering is eigenlijk de plotselinge verschijning van vuurvliegjes, een eerste ervaring voor mij.
      De rest,de korte schemering en daarna ineens donker.
      De passar dichtbij tot laat in de avond is het decor van de gebeurtenis.

      Fijne dag
      Ruud
      • Mooi beschreven herinnering, vooral de laatste strofe sprak me aan. Heb ook vol verwondering gekeken naar die heldere stipjes in het donker:

        glinsterende stippen in het duister
        vliegen vurig af en aan
        geven de zomeravond luister
        verlichten nachten zonder maan

        dynamo’s in hun kleine lijven?
        aan energie nooit eens gebrek?
        het hele leven vurig blijven?
        dat lijkt mij ook niet gek

        groet,
  2. Sorry, Ruud, ik plaats net mijn reactie op dit gedicht onder je gedicht Indië.
    Ik zat ze even met elkaar te vergelijken.
    Heel mooi allebei, je tempo doeloegedichten.
    Gr
    M
  3. Dank voor het compliment,Corry en voor het nieuwe woord proëzie.

    Fijne dag nog
    Ruud
  4. Een verhalend gedicht, mooi verwoord.
    Dit noem ik dan proëzie: proza en poëzie tezamen!
    Nog een restje zondagavond en voor straks lekker slapen.

    Een vriendelijke groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij