De steen

De zon schoof door zijn hoogste stand,
het was bijzonder warm die dag,
de hitte zinderde in het zand.
Ik was het hete pad ontvlucht,
en bij het bos in de schaduwrand
gezeten, vond ik daar die steen.

Een platte steen die uit het zand stak,
een scherf donkergrijs basalt
die in de ijstijd van een rots afbrak.
Door de eeuwen heen door zee en zand
gepolijst tot een sieraad glad en strak
zo lag het daar in mijn open hand.

Schoongemaakt en opgepoetst
toonde de steen zijn volle pracht.
Met verwondering zag ik het toen,
een koele heldere zomernacht.

Basalt als lucht tot bijna zwart
met sterren die je nauwelijks ziet.
In het lamplicht zag ik de twinkeling,
glanzende kristalletjes pyriet.

Aan onderkant enkele vage vegen
van lichter gekleurd mineraal.
Het zand met hier en daar wat gras
nu dor gebrand en kaal.

Reacties (1) | 24/08/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. De steen heeft zo ook een weg af te leggen.
    Mooi verwoord Ruud.

    Een lieve groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij