Huwelijkstragedie

Hij ziet haar nog staan,
op die dag zo vol zon,
zo fragiel in dat tule en satijn.
Het geluk straalde in haar ogen,
een leven met hem
dat een leven lang geluk
had moeten zijn.

Het huis dat zij bouwden
het huwelijk van hun dromen,
bleef kinderloos en kil.
Het geluk waar zij op vertrouwden
is nooit gekomen
het bleef eenzaam en stil.

Een huis niet afgemaakt,
waar eens geborgenheid,
liefde en zorg zou wonen.
Een huis in verval geraakt,
waar boosheid en verwijt
zich nog maar vertonen.

Aan een stille weg verscholen
staat een ruïne met holle kamers,
vervallen in de tijd,
waar op regen en stormdagen
de geesten nog dolen
die gierend huilen
van wrok, verdriet en spijt.

Reacties (2) | 22/08/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Inderdaad een ware tragedie van een huwelijk.
    Een ingeleefd schrijven, mits het niet autobiografisch is!

    Een goed verwoord gedicht Ruud.
    Een zon genietende fijne vrijdag toegewenst.
    Hartelijk liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij