De zakenman

Hier loopt een succesvol zakenman
stipt op dit uur hier verwacht
passeert beheerst de portier,
aktetas vol cijfers en papier.
loopt hij regelrecht naar kamer 8.

Het wekelijks bezoek aan de zonnebank,
heeft hem aantrekkelijk bruingebrand
dat bijdraagt aan gezond en blond,
met nog een glimlach om zijn mond,
benadert hij zo zijn nieuwe klant.

Klopt kort en duidelijk op de deur,
staat nu voor het goede kantoor
bekijkt nog even zijn broek met vouw,
daar staat een knappe jonge vrouw,
ze geeft hem een hand en stelt zich voor.

Hij sorteert zijn papieren en legt ze klaar,
nog even gaat de telefoon
dan is hij eindelijk aan de beurt,
hoopt dat zijn aftershave genoeg geurt,
gelukkig zijn de nagels schoon,

“Hier zijn de prognoses voor het komende jaar,
de export gaan we volgens plan verhogen,
zoals ik u telefonisch al eerder heb beloofd.”
Ze knikt af en toe bevestigend met het hoofd
en luistert aandachtig met ernstige ogen.

hij kijkt haar aandachtig even aan,
zij praat voorzichtig en wel overwogen
vraagt nog uitleg over enkele verschillen,
verdoofd duikt hij in de grote pupillen
van haar vriendelijke blauwgrijze ogen.

Ziet nu haar prachtige gouden kroon
in zachte welvingen goudblond
als de aren van het rijpe koren,
twee uiterst vrouwelijke kleine oren
met gaatjes in lelletjes, zacht en rond.

Dan daalt zijn blik langs haar ronde kin
schat de zachtheid van haar roze wangen,
wordt wat duizelig door een lichte roes
bij het aanzien van de gespannen bloes
blijft in de welving even hangen.

Hij hoort nog net haar laatste zin
al heeft hij haar betoog geheel verloren
begrijpt hij dat hij nu wat zeggen moet,
een standaard zin klinkt altijd goed
ze knikt, wilde dit kennelijk horen.

Dan staat hij op voor de reis naar huis,
ze begeleidt hem even naar de trap,
haar iets hese stem klinkt charmant,
geeft hem dan een stevige hand
loopt naar de lift met snelle stap.
.
Hij moet nu rustig de trap af gaan
zich bedwingen om niet om te kijken
door remmende etiquette gestoord
want dat is niet zoals het hoort.
lusten en gevoelens niet laten blijken.

Ze is nog niet in de lift verdwenen
even omdraaien want ze loopt nog daar,
wat zou hij dat graag nog even willen
even nog kijken naar die soepele billen,
genieten van haar speelse dansende haar.

Hij zou naar haar toe willen rennen
alsof er geen enkele grens meer bestond,
zich niet door regels laten stuiten
haar stevig in zijn armen sluiten
vurige kussen drukken op haar mond.

Hand in hand wandelen langs Het Gein
en pakken brood aan eendjes voeren,
alles doen wat leuk is en niet mag,
vals zingen en stikken van de slappe lach.
heerlijk met open dak rond gaan toeren,

Rustig stapt hij de trap af naar beneden
en rijdt snel naar de straat,
heeft nu haast om thuis te komen
onze fantasie is voor wilde dromen.
het leven gaat altijd de weg zoals hij gaat.
——————-

Reacties (0) | 20/08/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij