Het kind van mijn handen

ik heb een huis
voor ons gebouwd
met een dak dat
zachtjes opduikt
uit het omliggend gras

precies deelt in een
natuurlijke eenheid
zonder abrupte overgang
de wolken raakt zoals de
bomen van het bos verderop

blote voeten vloeren
benadrukken de vrije entree
van natuur en het drempelloos
vertoeven van vlaagjes wind
in het kind van mijn handen

nadat jij het hebt betreden
is zon gaan schijnen als
lichtende welkomstgroet
de warmte van stralend
beneden komt ons tegemoet

het is geen huis
maar wel het thuis
dat onze bestemming
heeft gekozen wij delen
hier al een stukje boven

wil melker
19/07/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Reacties (2) | 19/07/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een lieflijk mooi gedicht om je in 'thuis' te voelen.
    Prachtige dichttaal Wil!

    Hartelijk liefs voor een aangename dag, ook al is het warm!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: wil melker


Wie ben ik..

Het omschrijven
blijft vaak in de
buitenkanten steken..

in wat ik schrijf
kunt u me echt lezen..

veel plezier..

wil

Toon alle gedichten

Favorieten van wil melker

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

wil melker is favoriet bij