KATTENKWATRIJNEN II

AFSCHEID

Ik was haar baasje, pappa, haar hoeder en haar mens.
Ik was bij haar toen de naald zich door haar nekvel drong
en voelde hoe zij in verzet haar halfverdoofde lijfje wrong –
zo namen kat en mens die middag afscheid aan de grens.

KATERKWAAD

Niet voor gevaar beducht, meer uit sensatiezucht
buigt hij zich plompverloren ver over de vijverrand –
zo ver dat hij te midden van de goudkarpers belandt
en dan druipend het huis van de buren binnen vlucht.

MANNENPRAAT

Bij de ingreep bleef ik aanvankelijk op afstand staan.
De arts: ‘Blijft u d’r bij?’ Door het lancet belemmerd
naderde ik schoorvoetend, knikte wat bedremmeld.
‘Ziet u,’ zei de veearts snedig: ‘Geen bal aan’.

Later zag men man met kater wankel huiswaarts gaan.

BIOGRAFIE

Hij heette Pappa en wou niet met ons praten
en sliep in de tuinkast en verloor hier zijn hart
en matchte zijn roestbruin met ons wit-en-zwart
en heeft op de valreep een mooi nest nagelaten.

Reacties (0) | 09/07/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Martin Kageling



Toon alle gedichten

Favorieten van Martin Kageling

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Martin Kageling is favoriet bij