Rassenhaat.

Als je hoort wat is gebeurd en de foto’s beziet
van zelfs kinderen die om hun ras zijn vermoord,
dan voel ik steeds weer dat kolossale verdriet,
al heb ik ieder verhaal al enkele malen gehoord.

Hoe de Nazi’s hen zomaar uit ons midden stalen
en met vrachtauto’s vol in de straten verschenen,
hoe zij hele joodse gezinnen in grote getale
wegvoerden die voor altijd uit dit leven verdwenen.

“Arbeit macht Frei” dat zeiden de hooggepette heren
door die sombere poort liep men zijn dood tegemoet,
de volle trein kwam iedere dag en nog heel wat keren,
zes miljoen vermoord en vervlogen in roet.

Hoe kan men zo’n misdaad nog ooit verteren,
toch zijn er mensen die vinden dat zo wel goed,
er zijn er ook die gewoon de holocaust negeren,
zijn dit nog wel mensen of is dit duivelsgebroed.

Reacties (2) | 24/06/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een zeer indrukwekkend gedicht.
    Ebba
    • Een heftig gedicht van iets dat zeldzaam wreed was.
      Ik kwam uit Indonesië, had veel gezien, maar kon mijn oren niet geloven.

      Nog een fijne dag
      Ruud
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indië geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij