Waanbeeld

Te midden van het wilde groen en herfstgoud,
door duizendvoudig ingevangen licht beschenen
zat zij op een flonkerend kleed van ochtenddauw.

Zo vond hij haar die ochtend in het herfstig woud,
zijn jonge vrouw, al maanden ineens verdwenen,
hij voelde het verdriet nog zo pijnlijk en rauw.

Was het een droom, toen hij haar lot had gehoord
toen vrienden in het woud haar kleed vonden?
Was zij op haar weg niet door wolven vermoord
door de roedel het bos in gesleept en verslonden?

Toen hij haar naderde,viel ze geleidelijk uiteen in een witte wentelend wolk die omhoog steeg.
Hij stond tussen vlinders vliegend om hem heen
en voelde de wiekenwind die hij in de ogen kreeg.

Haar verdwijning zo plotseling had hem verward,
en hij voelde zijn tranen in de ogen komen,
zakte ineen en zijn wanhoopskreet klonk hard,
maar hij verjoeg slechts de vogels uit de bomen.
———–

Reacties (4) | 18/06/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Prachtig geschreven.
    • Een wat klassiek gedicht die ik wil weer uit het stof haalde en weer heb opgepoetst.
      Dank voor het compliment.
      Nog een fijne dag
      Ruud
  2. Wat een mooi gedicht Ruud, bijzonder!
    Groetjes, Enny
  3. Mooi klassiek vers, Ruud.
    Gr
    M
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij