STELLA MARIS

(vijfde Marialegende)

Niets zo onrustbarend als het kustgebied.
Met lichte wieken wentelt de vissersplaats
van donkere duinenrij tot ver buitengaats,
waar elementen samensmelten tot verschiet.

Jong als ik toen was, voelde het toch al laat
om me heen, zo nazomers, vol oud verdriet,
dat nooit eens door dagelijks geluk teniet
gedaan werd – een wereld in schaduwstaat.

Het leven leek beheerst door wachten,
op een hoek van land en lucht en water,
de blik altijd verzand in vergezichten.

Het was nog maar net lentenacht en
ik liep met haar het duinpad af naar later,
toen ik voor het eerst de zee zag lichten.

Reacties (1) | 13/06/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een heel mooi sonnet Martin.
    Heb het enkele malen langzaam herlezen.

    Prettige dag
    Ruud
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Martin Kageling



Toon alle gedichten

Favorieten van Martin Kageling

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Martin Kageling is favoriet bij