Ik lik mijn wonden

Ik lik mijn wonden
pak m’n boeltje bijeen
ga monter op pad
en negeer iedereen

Als de zon verdwijnt achter de horizon
is de dag voorbij
ik voel mij verloren
ben de wanhoop nabij

Onverwacht staat zij daar
zegt “ga met mij mee”
samen staan wij sterk
ik volgde gedwee

Ben ontroerd en schiet vol
het is sinds tijden dat ik ween
het besef is gekomen
ik kan het niet alleen

Reacties (2) | 06/06/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. door het alleen zijn, ga je schrijven
    maar je hoeft niet alleen te blijven
    de zon kan je kracht geven
    vertrouw op je instinct
    soms is dat het enige wat je hebt in het leven
  2. Hallo Joris
    ik hoop dat het op de duur steeds beter gaat.
    Als het pad langer is
    dan je dacht,
    en de dag veel te warm
    door de zon die hoger rijst.

    Dan is het fijn
    dat iemand op je wacht,
    een paraplu geeft
    en een kortere weg wijst.

    Fijne dag
    Ruud







    hallo
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Joris Teelman

Ik ben Jos Eveleens en schrijf onder de dichters naam Joris Teelman.

Ik ben niet meer zo welbespraakt
door een herseninfarct dat mij is overkomen.
De oplossing heb ik gezocht met mijn pen.
Het papier is geduldiger dan de mensen die ik aanspreek

Ik hou van dichten en gedichten.

Mijn gedichten zijn een afspiegeling van mijn karakter.

Enfin zie maar wat je er mee doet.

Toon alle gedichten

Favorieten van Joris Teelman

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Joris Teelman is favoriet bij