DE DRAGERS

LoadingVoeg toe als favoriet

Ten slotte stonden ze een beetje achteraf
en lieten weeklacht over aan de vrouwen.
Zij verkozen wat te roken onder ’t rouwen,
nog nahijgend van hun gang naar ’t graf,

waarheen zij hem eigenhandig wilden sjouwen.
Pas op je rug – was de in snik gesmoorde grap,
toen zij hem gezessen met loden stap voor stap
schoorvoetend aan de stilte toevertrouwden.

Zij hadden jaren met elkaar gedoold, gedold,
nu eens manmoedig hun midlifekruis gedragen,
dan weer vol doodsverachting ermee rondgesold.

Het liefst waren zij nu naar hun kroeg gehold,
waar hij ten derden dage niet op zou komen dagen,
omdat deze steen nooit meer wordt weggerold.

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi sonnet over de dood.
    Groeten van Jos.
  2. Beste Martin
    Een leuk geschreven sonnet
    Goed om te lezen.

    Fijne dag verder
    Ruud
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Martin Kageling



Toon alle gedichten

Favorieten van Martin Kageling

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Martin Kageling is favoriet bij