Vincent van Gogh

Vincent van Gogh

Zijn leven was eindeloos schilderen
dat gaf hem rust en levensplezier,
met die helblauwe ogen
waarin de waanzin reeds gloorde
zag hij de wereld op zijn eigen manier.

Tussen het rijpe graan en zonnebloemen
onder de zon in zijn hoogste stand,
schilderde hij onvermoeid
verloren in het landschap,
midden in het Franse land.

In snelle warrelige streken
voerde hij zijn penseel
tot vreemde wilde schilderijen,
in zwart en koele azuren
en in warm oranje en zonnegeel.

Bang voor een leven
dat hem niets meer bood
door een geestesziekte die hem trof,
vermoeid en teleurgesteld in de mens
vluchtte hij in een snelle dood.

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi en kleurrijk Ruud!
    Hartelijke groet,
    Enny
  2. Ode aan de schilder in mooi ritme en het in iedere strofe op dezelfde manier terugkerend eindrijm.
    Ik ben zo brutaal om nog wat dingen voor te stellen:
    Laatste zin van de tweede strofe:i.p.v. midden in het Franse land "de kleuren van het Franse land".
    Derde strofe laatste regel: mooier is het woordje en waar de regel mee begint, weg te laten. Er staan drie ennen in twee regels.
    Laatste regel: vluchtte hij in de dood. Door het ritme daar meer staccato te maken klinkt er vanzelf iets vlugs en afbrekend door.

    groet,
    • Beste maatje,

      Zo zie je maar hoe een gedicht bij iedereen weer iets anders binnenkomt.
      Bij de laatste zin 2e strofe dacht jij aan de Franse vlag.
      Toen ik hem schreef, zag ik voor mij een immens groot korenveld in het blakende zonlicht, waar nauwelijks nog zichtbaar, van Gogh onder zijn strooien hoed zit te schilderen.

      Laatste regel derde strofe, daar heb ik de ennen laten staan om met een staccato de strofe te eindigen.

      Nog een fijne dag
      Ruud
      • Hieruit blijkt duidelijk dat je de gedachten van anderen niet kan raden: ik heb geen moment aan de franse vlag gedacht, alleen aan de intense kleuren van het land.
        In ieder geval heb jij natuurlijk ook je gedachten bij een gedicht dat je maakt en hoef je je niets aan te trekken van wat een ander er van zou willen maken. Maar ik houd er wel van om mee te denken en hoop ook dat anderen dat bij mijn gedichten doen.

        groet,
  3. Mooie ode aan deze schilder.

    Groet,
  4. Een zeer verdiende ode aan een groot schilder, Ruud.

    Graag gelezen.

    Groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij