Nachtangst

LoadingVoeg toe als favoriet

Wat is het toch
dat steeds mijn geest bespeelt
als ik de nacht inkijk.

Die stilte, die duistere hoeken,
vanachter voortrazende wolken.
dat kille witte maanlicht.

Dat gevoel van eenzaamheid
die vage angst voor iets
dat komen gaat, onverwacht.

Het leven dat niet zo vriendelijk was
staat achter mij, kijkt mee,
aan mijn schouder staat een monster.

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. We dragen mee Ruud en soms speelt het op...

    Groet,
  2. Heel naar dat het monster achter je staat, als het daar maar blijft.
    Wat het gedicht betreft, zou het een idee zijn er wat witregels in te zetten. B.v. achter maanlicht en achter onverwacht. Woorden krijgen dan iets mee aandacht.

    groet,
  3. HET VERLEDEN BLIJFT ONS ACHTERVOLGEN
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij