dag van de arbeid

noeste werkers bedwingen
hun geest met nutteloze
handen, het roer dat het Wad
de juiste koers wil laten volgen

schermt de mist af van de horizon

de horizon kent de weg maar
de maand mei slentert stuurloos
haar ondergang tegemoet, niets
is veilig wanneer het vaste land

als een zee ligt te deinen
op de robuuste dromen waar
ziel en verlangen zijn ontmoedigd
door het slijk van vernedering

maar o wee, wie onze roerselen tracht
te krenken met hoender verse slagen
zal ontkraait zijn als het licht een nieuwe
dag bebroed met een kakelvers offensief

Reacties (3) | 01/05/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. IK HOOR EEN ZEEHOND BLAFFEN DE LONGEN MET WORMPJES VOLGELOPEN
  2. Vriend...

    een uitstekende voorlaatste strofe..
    waarin je het wad in beschrijving alle eer aan doet..

    om in de laatste strofe te eindigen met de fantastische potenties die het wad in zich heeft..

    een reprimande voor hen die haar
    tekort doen..

    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij