steigerhouten bekisting

terwijl ik vlucht als een gewond dier
jongleer ik met de boog die me had
verwond en me zelfs kan doden, de pijlen
zijn gericht het afschieten reeds geschied

ach ik heb die stille akkers nooit gevreesd
met al die stoïcijnse graven, de perkjes groen van
ingezaaide beperkingen bloemen het fruithofje
naar de smaak van het huisje

waar de spade en de takel wachten
op de handen die ze gaan bedienen

het knarsend geluid van het schelpenpad
neem ik voor lief, het is de heenweg die
de meeste schommelingen veroorzaakt

zo komt de zon op en zo valt de
nacht als het venster met het luikje wordt
toegedicht aan al het fraaie, kleine schroefjes draaien
de tijd met de aarde mee, rechts naar benee

het enige wat me benauwt is dat wanneer
ik in stilte lig te ontbinden, dat de aarde
gaat beven en alle herinneringen in mij zich
opstapelen in deze broze bekisting van steigerhout

Reacties (5) | 13/04/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Je gedicht spreekt me wel aan maar maakt ook een beetje treurig. Eigenlijk lijkt het wat misplaatst om met taalkundige adviezen te komen, maar toch doe ik het, want zo'n bijzonder gedicht moet toch helemaal goed zijn:
    In de een na laatste strofe gebruik je "toegedicht" als sluiten, dicht doen, maar toedichten heeft een heel andere betekening b.v. iemand goede eigenschappen toedichten.
    In de laatste strofe moet benauwd met een t.
    Het woordje "dat" in de 2e regel kan weg, want dat staat al in de eerste regel.
  2. trillende herinneringen
    ze zullen vervagen
    het hout zal dragen

    de nacht verschijnt
    telkens weer
    de zon komt op

    het schelpenpaadje
    knispert onder voeten
    de wind verbloemd...

    fruitbloesem bloeit
    geven weer rijke nectar
    aan de bij die zoemt

    Hilly


    Elze dit kwam boven borrelen bij het lezen.

    Laive groet,
  3. Een paar keer gelezen. Het boeit me ondanks de afloop. perkjes met ingezaaide beperkingen hoe kom je dr,op
    met een lente groet
  4. Vriend...

    het zal nog wel enige tijd duren
    voordat jij dit zal kunnen loslaten..

    Ja de confrontatie met zoveel
    van het slechte der aarde..
    gaat een mens..ook in de koude kleren zitten..

    en ja..aardbevingsvrij is natuurlijk
    ook een optie..met zoveel
    steigerhout aan je zij..

    geniet een fijn weekend vriend..
    en dank voor deze subtiliteit..

    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij