liefste, mijn brief

ik schrijf je naam zo teer als glas

liefste, ik vergat jou weer te ademen
zag de sterren als granaten
vergewiste mij in het proces
dat eens door iemand liefde werd genoemd

je bracht mij zee├źn met bloemen, liefste
ik gaf jou er nimmer een – zelfs de zwaluw
weigert te drinken van die opgedroogde
zwerm onderaan de trap van onze eerste tree

mijn lief, ook deze vrije val lijkt eindeloos
maar ik zie ook dat jij het kamrad van gisteren
dan toch weer in mijn ogen leest, het samenvoegt
tot het ornament dat ons, ja ons

voor altijd bindt

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Prachtig Elze!
    Groetjes,
    Enny
  2. Ja ons, dat klinkt vertrouwd, meer dan.

    Geniet de lentedag, de zon Elze.
  3. Vriend...

    in fraaie beelden..
    laat jij liefde in haar bi-polair zijn heen en weer bewegen..en rijgt dit tot leven
    in een gezamenlijke terugblik..

    Ja ons.......

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij