paasvuur

uiteen getrokken horden takkenbossen
knarsen als verglaasde hagelstenen
door de valse belichaming door alles
waar pasen voor staat,

als een crematorium ontwaakt de avond
in de vlam des aanstoots, waar is het kruis
waar is de toorn van God nu het buiten
kleurt naar de smaak van angst, of is
het godslastering

ruw spijkert een nagalm van het knetterend
vuur tegen mijn venster, wellicht eigen schuld daar
ik had geweigerd die ene man zijn doornen
kroon af te nemen en hem had laten struikelen

en de steen des aanstoots naar hem had geworpen

mijn berouw is te laat, een teloorgang langs
ongedane zaken brengen me niet tot inkeer

geen eigenwijs gedram maar een parodie
op het verzet dat ik nooit zal plegen

Reacties (4) | 01/04/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze, het is nooit te laat om het paasvuur te laten ontbranden.

    Bijzonder gedicht, dat ik met aandacht las.

    Groet,
  2. Het raakt me Elze.

    Laive groet,
  3. Vriend....

    dank voor je Paasvuur...

    en ja...ook dit vuur..
    ligt zelf onder vuur..om zomaar
    te vedwijnen..zoals zovdeel al verdwenen is..

    stilaan wordt onze westerse maatschappij van alle franjes
    ontdaan..die wij ooit koesterden..sinterklaas,de kerst en nu weer de pasen...de paasvuren..en
    de zondagsrust is al verdwenen
    als Bazardag..

    Laten we zuinig zijn op onze Nederlandse erfgoederen.....

    liefs,
  4. een paaspreekje, naar jezelf toe geschreven/beleefd.
    H.G. Ger
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij