lege stad 2

wij vragen ons af
heeft deze droevige stad
iets misdaan
hij kleumt en klemt
zich nog vast aan
de aarde
met roestige vingers
handen van steen
en benen van hout

een boom buigt zich troostend
over een schoorsteen,
maar de kachel is
kouder dan koud
geluid onheilspellend
in het gruis wat geschuifel
geknaag van een muis
of een rat

en wij wonen hier
vervolgen ons pad
op weg naar de warmte
van veilige huizen
in een niet vernielde
niet rokende stad
we eten gezellig
en zeker genoeg
drinken ons drankje
in huis of de kroeg
we zingen de zangen
van deze tijd
wij hebben alles
zij zijn alles kwijt

Reacties (5) | 18/02/2018
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Maatje,

    nee, de stad heeft niets misdaan.
    Ver weg, maar toch ergens ook steeds dichtbij binnendringend via beelden.
    Wij en zij...
    Je vers stemt tot nadenken.

    hartelijke groet,
  2. Je vraagt je af: waaraan hebben we het verdiend dat we hier zo rustig leven.
    Bedankt voor lezen en commentaar.
    P.S. Gelukkig weet je weer wie ik ben, Jaap.

    groet,
  3. Het is oneerlijk verdeeld in deze wereld, Maatje.

    Sterk vervolg op je eerste gedicht over de lege stad.

    Zet aan tot nadenken.

    Groet,
  4. De verschillen laat jij hier goed zien Maatje.
    De beelden spreken voor zich!

    Knap geschreven Maatje.
    Hartelijk liefs,
  5. De tegenstelling zo goed weergegeven in jouw woorden.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: maatje pol

Waarschijnlijk was ik een dichter zodra ik woorden leerde kennen, alleen wist ik het niet. Werd al heel jong geraakt door bepaalde gedichten. Op 11-jarige leeftijd droeg ik op een schoolavond: Denkend aan Holland van Marsman voor. Moet je nu eens om komen. Maakte vaak korte gedichtjes die in de loop der jaren verdwenen, verscheurd en in ieder geval vergeten zijn. Heb wel regelmatig cabaretjes gemaakt voor allerlei gelegenheden. Tot ik een jaar of 15 geleden een dichter tegenkwam, die een lezing hield in een boekwinkel in onze stad. Hij werd mijn poëzieleraar, het geleerde probeer ik te gebruiken en weer door te geven door lezingen, workshops en het lezen van eigen gedichten op uitnodiging of op open podia. Inmiddels heb ik enkele bundels uitgegeven in eigen beheer en heb nu zelf twee “leerlingen”. Misschien dat ik daardoor bij de Dichterskring wel eens wat “belerend” overkom. Maar ik denk dat je meer hebt aan opbouwende kritiek dan alleen maar “wat mooi” voor een gedicht waar zo een paar taalfouten uit te halen zijn.

Toon alle gedichten

Favorieten van maatje pol

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

maatje pol is favoriet bij