Vriesnacht

Het vriest al hard
nu de nacht weldra begint,
de eenzaamheid heeft kille handen,
ze strelen in mijn nek en knijpen in mijn oren.

Ik loop snel tussen donkere hoge huizen
en luister naar mijn voetstappen in grind,
ze klinken hoog en scherp
het geluid is al diep bevroren.

Hier en daar zie ik nog licht,
gezeefd door een groot gordijn,
een klein wereldje met mensen,
het moet daar warm en gezellig zijn.

Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Ruud,

    ik voel de vrieskou en ook de warmte van binnenshuis. Mooi dit gedicht.

    groet,
  2. Dank voor het compliment Corrie.
  3. Bijzonder zo'n avondwandeling.
    Misschien een extra koud en eenzaam gevoel om het licht achter ramen te zien schijnen en het daar ook warm zal zijn!

    Een mooi gedicht Ruud en je foto goed passend!
    Een hartelijke groet voor een zonnige middag vandaag!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Ruud Grootveld

Ik ben voor de oorlog in het voormalige Oost Indiƫ geboren en heb daar mijn jeugd doorgebracht.
In de oorlog in diverse Jappenkampen doorgebracht.
De levensbedreigende situatie daarna deed ons besluiten in 1946 naar Nederland te vluchten.
Na de middelbare school in Apeldoorn heb ik tot mijn pensionnering als Chemisch Technicus bij enkele Chemisch bedrijven gewerkt.
Tijdens mijn pensionering ben ik als hobby gedichten gaan schrijven.

Toon alle gedichten

Favorieten van Ruud Grootveld

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Ruud Grootveld is favoriet bij